صنعت توریسم در اصفهان

صنعت توریسم در اصفهان
رشته تحصیلی : گردشگری و توریسم

فرمت فایل : doc

تعداد صفحات : 29

حجم فایل (به کیلوبایت) : 159

فرمت دانلود : رار/ زیپ

مبلغ : 3200 تومان

خرید و دانلود

صنعت توریسم در اصفهان

فهرست 

سابقه تاریخی شهر اصفهان

جاذبه های سیاحتی شهر اصفهان

كاخ چهلستون

كاخ عالی قاپو

مسجد جامع

مسجد امام( شاه سابق ):

مسجد شیخ لطف الله

كلیسای جلفا

پل خواجو

پل الهوردیخان

میدان امام (شاه ):

سودر قیصیریه و بازار شاهی

گردشگاه  و باغهای چهار باغ

منارجنبان

جاذبه های طبیعی اصفهان

چشم انداز دشت كویر

جاذبه های فرهنگی اصفهان

ظروف سفالی

توریستهای خارجی شهر اصفهان

توریستهای داخلی شهر اصفهان:

جاذبه های فرهنگی اصفهان

1- اصفهان یك فضای مذكر نادر: اصفهان از جمله نوادر شهرهایی است كه می توان به جرأت آنرا از میان شهرهای مهم دنیا مبتنی و منحصر به فرد تلقی كرد و این ویژگی ناشی از آنست كه كالبد شهر در مجموع یك واحد منسجم و از سمند تلقی می شود و حامل نكته ها و لمئه های یك مجموعه و یا آثار منفردی چنین مفهومی را دنبال كنند حال آنكه در اصفهان همه شهر چنین بار منفی را بدوش دارد. اصفهان ضمن آنكه سبك خاصی از معماری است كالبد كلی آن بیانگر تفكر سیستمی طراحان آن بوده و در واقع نمودی در اندیشه های تاریخ گذشته دارد و نمودی از یكهزارسال تفكر حكیمایی فیلسوف و مهندسان مجتهد بشمار می آید. بعبارت دیگر ساختهای كالبد این شهر نمایش پرده ای از تفكر اسلامی درباره دنیا، برزخ و قیامت است كه در انتها به وصل به معشوق منتهی می شود. از این گذشته اصفهان موزه ای استثنایی از تاریخ طبیعی بویژه در دوران چهارم زمین شناسی است و زاینده رود و حاشیه آن برای آنانكه زبان رمز طبیعت را فهم كننده هزار سمئه از تاریخ طبیعی را در یك پرده رهنمونی به نمایش می گذارد. منطقه اصفهان كارگاه دیدنی برای شهرسازان جدید است زیرا تجربه های عملی نظریه های متعدد شهرهای اقماری با زمینه های مختلف در اطراف آن شكل گرفته. در واقع نظریه پردازان می توانند نمونه عینی و تبلور یافته اندیشه خود همراه با میزان واقعیت یافتن آن نظرات را در عمل به آزمون ببینند.

2- صنایع دستی: شهر اصفهان بزرگترین مركز تولید انواع مختلف ساخته های دستی ایران محسوب می شود. این شهر از قدیم الایام مهد هنرهای زیبا و صنایع به اصطلاح ظریف بوده است. تزئینات آجری و كاشی كاری و گچ بری و انواع خط در آثار تاریخی اصفهان از حدود هزارها سال پیش تا دوره معاصر به اطراف و جوانب مناره ها و داخل و خارج مساجد، قصرها و اماكن بهترین گوده این موضوع است. انواع زری و قلمكاری و ترمه و ظروف قلم زده و قرآن ها و كتابهایی كه مخصوصاً در عصر صفویه تذهیب و تجلید شده و قطعات مینیاتور و نقشای روی كاغذ و قلمدان اشاعه و رواج هنرهای تزئینی را در اصفهان گواهی می دهد. سیم كشی، زركش، زربافی، گلابتون دوزی، پولك دوزی، سكمه دوزی، زنجیربافی، قالیبافی و نساجی از صنایع رایج دستی اصفهان بوده است. در دوران قاجاریه بازار صنایع دستی در اصفهان از رونق افتاده. همچون بازار فعالیتهای دیگر ولی بعد از انقلاب مشروطیت در دوران سلطنت رضا شاه به این صنایع بار دیگر توجه شد ولی در آن زمان كمك هایی كه به صنایع دستی می شد بیشتر جنبه مالی داشت و توجه زیادی به راهنمائیهای صنعتی و انجام خدمات سنتی و تشكیلاتی این صنایع نمی شد. از صنایع دستی اصفهان می توان به موارد زیر اشاره كرد:

- قالیبافی، گلیم، خورجین، زیلو و امثال آنها

- زرگری، نقره سازی، ملیله سازی و اشیاء هنری و مصنوعی فلزی از برنج و مس قلم زده

- مینیاتور سازی – تذهیب روی عاج و استخوان صدف و مقوا و چوب و میناسازی

- كاشی سازی برای ساختمان و نقش دار هفته رنگی و معرق و به صورت گلدان و ظروف سفالی

- خاتم سازی                   - قلمكاری

- منبت كاری                   - زری و مخمل بافی

- سوزن دوزی، گلدوزی، سكمه دوزی، قلاب دوزی، ملیله دوزی، چشمه دوزی و امثال آنها

- نقاشی بصورت تابلو مینیاتور بزرگ رنگ روغنی و آبرنگی جسمی و روحی و سوخت و نقشه های بزرگ قالی و كاشی.

استان اصفهان پس از استان تهران و فارس سومین استان از لحاظ فروش صنایع دستی می باشد.

افزایش میزان فروش درماههای سال با افزایش مسافر به اصفهان تناسب كامل دارد و چنانكه حداكثر فروش صنایع دستی و تعداد توریستها را نشان می دهد.

بطور كلی طرح و نقش عموم مصنوعات دستی اصفهان اعم از فرش و قلمكاری و ظروف قلمزده و كاشی دوختی های روی پارچه تحت تأیید طرحهای تزئینی دوران صفویه قرار دارد.

3- بازار: بازار در اصفهان از اهمیت جهانگردی زیادی برخوردار می باشد و اكثر جهانگردان داخلی و خارجی سعی می كنند از بازار دیدن كنند و بالطبع خرید نیز خواهند نمود. برای دیدار از بازار دنیا به صرف وقت حدود 4 ساعت دارند، لذا نیاز است مكانهایی برای استراحت توریستها در داخل بازار ایجاد گردد و در غیر این صورت و عدم امكانات رفاهی توریستها خسته می شوند و از ادامه بازدید خودداری مینمایند.

كالاهایی كه توسط جهانگردان ورودی خریداری می شود، صنایع دستی مانند قالی، پارچه های قلمكار، مینیاتور و میناسازی، خاتم و كارهای مسی می باشد و تقریباً هر جهانگرد خارجی روزانه در اصفهان 400 دلار هزینه می كند به این ترتیب كه 100 دلار برای هتل، 100 دلار برای خوراك و 200 دلار نیز برای خرید دیگر مخارج اختصاص می دهند. جهانگردان خارجی ترجیح می دهند از بازار اصفهان و مغازه های اطراف میدان نقش جهان خرید نمایند. جهانگردان داخلی در بازار برای خرید سوغات سعی می كنند از بازار اصفهان خرید نمایند. كالاهایی مانند كفش – كیف – پارچه قلمكار – قلمزنی – كارهای مسی – خاتم و دیگر صنایع دستی مورد نیاز از دیگر سوغات اصفهان گز و شیرینی، آب نبات، پولكی می باشد. بازار اصفهان بزرگترین و طولانی ترین بازارآسیا است كه با شعبات وابسته به آن قریب 9 كیلومتر بصورت سرپوشیده درازا دارد و از مسجد جامع شروع می شود و تا میدان نقش جهان ادامه پیدا می كند. آثار تاریخی این بازار مدرسه كاسه گران و منار گنبد سلطان بخت آغا و حمام شیخ بهائی هستند.

یكی از معروف ترین بازارهای اصفهان را می توان بازار معروف قیصریه نام برد. این بازار معروف و انشعابات آن از آثار معروف شاه عباس كبیر است. این بازار زیبا از سر در تاریخی قیصریه شروع و به بازار چیت سازها و از آ‌نجا به بازار دارالشفاء منتهی میشود. سرای معروف شاه در این بازار قرار دارد و همچنین چهارسوی ضرابخانه و چهار سوچیت سازها دارالشفاء و تیمچه های جهانگیر و تیمچه سگه در بازار است.

از دیگر بازارهای اصفهان می تواند از بازار رنگرزها، بازار زرگرها، بازار تفنگ سازها، بازار كلاهدوزها، بازار قنادها، بازار لوافها و آهنگران، بازار كفاشها، بازار منجم باش بازار گلشن یا جارچی باش، بازار روینه، بازار عریان و بازارچه آقا و دیگر بازارها نام برد.

توریستهای خارجی شهر اصفهان:

توریستهای خارجی شهر اصفهان را می توان به دو بخش تقسیم نمود: 1- توریستهای بین المللی  2- توریستهای منطقه ای

اصفهان ازنظر توریست های بین المللی: اصفهان بواسطه زیبایی بناهای متعدد و تاریخی و ارزش هنری آنها در كشور ایران منحصر به فرد می باشد و از نقاط بسیار جالب كشور است. موضوعاتی كه برای توریستهای بین المللی جالب است می توان موارد زیر را نام برد:

آثار تاریخی، معماری بومی، صنایع دستی، دیدارهائی از زندگی كوچ نشینان و آداب و رسوم ‌آنها.